مسأله 2516 - اگر مرد بخواهد زن خود را كه بواسطه اصل خلقت يا مرضى حيض نمىبيند و در سن يائسكى نباشد طلاق دهد ، بايد از وقتى كه با او نزديكى كرده تا سه ماه از جماع با او خوددارى نمايد و بعد او را طلاق دهد .
مسأله 2517 - طلاق بايد به صيغه عربى صحيح و به كلمه طالق خوانده شود و دو مرد عادل آن را بشنوند و اگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند و اسم زن او مثلًا فاطمه باشد ، بايد بگويد : ( زَوجَتي فاطِمَة طالِق ) يعنى زن من فاطمه رها است و اگر ديگرى را وكيل كند آن وكيل بايد بگويد : ( زَوجَةُ مُوكِّلي فاطِمَة طالِقُ ) و بعيد نيست با صيغههاى ديگر مانند ( أنت مطلقة ) و ( فلانة مطلقة ) و يا ( طلّقتك ) و ( طلّقت فلانة ) نيز طلاق صحيح باشدو در صورتى كه زن معين باشد ذكر نام او لازم نيست .
مسأله 2518 - زنى كه صيغه شده ، مثلًا يك ماهه يا يك ساله او را عقد كردهاند طلاق ندارد و رها شدن او به اين است كه مدتش تمام شود يا مرد مدت را به او ببخشد به اين ترتيب كه بگويد : مدت را به تو بخشيدم و شاهد گرفتن و پاك بودن زن از حيض لازم نيست .
عدّه طلاق
مسأله 2519 - زنى كه نه سالش تمام نشده و زن يائسه عده ندارند ، يعنى اگر چه شوهرش با او نزديكى كرده باشد ، بعد از طلاق مىتوانند فوراً شوهر كنند .
مسأله 2520 - زنى كه نه سالش تمام شده و يائسه نيست و شوهرش با او نزديكى كرده اگر طلاقش دهد ، بعد از طلاق بايد عده نگهدارد و عده زن آزاد آن است كه بعد از آنكه شوهرش در پاكى طلاقش داد ، به قدرى صبر كند كه