تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 544

مساهمون:

ص٥٤٤
مورد مسأله ( 2511 ) و اگر او را در حيض بداند و طلاقش دهد بعد معلوم شود پاك بوده ، طلاق او صحيح است . مسأله 2511 - كسى كه مىداند زنش در حال حيض يا نفاس است ، اگر غائب شود مثلًا مسافرت كند و بخواهد او را طلاق دهد ، بايد تا مدتى كه معمولًا زنها از حيض يا نفاس پاك مىشوند صبر كند و بعد طلاق بدهد . مسأله 2512 - اگر مردى كه غائب است بخواهد زن خود را طلاق دهد چنانچه بتواند اطلاع پيدا كند كه زن او در حال حيض يا نفاس است يا نه ، اگر چه اطلاع او از روى عادت حيض زن يا نشانه‌هاى ديگرى باشد كه در شرع معين شده ، بايد تا مدتى كه معمولًا زنها از حيض يا نفاس پاك مىشوند صبر كند . مسأله 2513 - اگر با عيالش كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و بخواهد طلاقش دهد ، بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند و پاك شود ، ولى زنى را كه نه سالش تمام نشده يا آبستن است ، اگر بعد از نزديكى طلاق دهند اشكال ندارد و همچنين است اگر يائسه باشد . ( معناى يائسه در مسأله 441 گذشت ) . مسأله 2514 - اگر با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و در همان پاكى طلاقش دهد ، چنانچه بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده ، بنابر احتياط مستحب دوباره او را طلاق دهد . مسأله 2515 - اگر با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و مسافرت نمايد ، چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد ، بايد به قدرى كه زن معمولًا بعد از آن پاكى خون مىبيند و دوباره پاك مىشود صبر كند و احتياط واجب آن است كه آن مدت كمتر از يك ماه نباشد .