احكام طلاق
مسأله 2507 - مردى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد بالغ و عاقل باشد و به اختيار خود طلاق دهد و اگر او را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد طلاق باطل است و نيز بايد قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغه طلاق را مثلًا به شوخى بگويد صحيح نيست .
مسأله 2508 - زن بايد در وقت طلاق از خون حيض و نفاس پاك باشد و شوهرش در آن پاكى با او نزديكى نكرده باشد و تفصيل اين دو شرط در مسائل آينده گفته مىشود .
مسأله 2509 - طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت صحيح است :
« اول » آنكه شوهرش بعد از ازدواج قبلًا و دبراً با او نزديكى نكرده باشد .
« دوم » معلوم باشد آبستن است و اگر معلوم نباشد و شوهر در حال حيض طلاقش بدهد ، بعد بفهمد آبستن بوده ، احتياط مستحب آن است كه دوباره او را طلاق دهد .
« سوم » مرد بواسطه غائب بودن يا حبس بودن نتواند بفهمد كه زن از خون حيض و نفاس پاك است يا نه .
مسأله 2510 - اگر مرد ، زن را از خون حيض پاك بداند و طلاقش دهد بعد معلوم شود كه موقع طلاق در حال حيض بوده ، طلاق او باطل است ؛ مگر در