شود ، و زن او در سن زنهايى باشد كه حيض مىبينند بايد آن زن به مقدار عده طلاق كه در احكام طلاق گفته مىشود عده نگهدارد و بنا بر مشهور اگر پيش از تمام شدن عده ، شوهر او مسلمان شود عقد او به حال خود باقى مىماند ولى اين حكم نيز محل اشكال است و البته احتياط ترك نشود .
مسأله 2460 - اگر زن در عقد با مرد شرط كند كه او را از شهرى بيرون نبرد و مرد هم قبول كند ، نبايد زن را بدون رضايتش از آن شهر بيرون ببرد .
مسأله 2461 - اگر زنى از شوهر سابقش دخترى داشته باشد ، شوهر بعدى مىتواند آن دختر را براى پسر خود كه از اين زن نيست عقد كند و نيز اگر دخترى را براى پسر خود عقد كند ، مىتواند با مادر آن دختر ازدواج نمايد .
مسأله 2462 - سقط كردن بچه جايز نيست هر چند از زنا باشد ؛ مگر در صورتى كه بقاى بچه در شكم مادر خطر جانى براى مادر داشته باشد و راهى بجز سقط كردن نباشد و در فرض سقط در هر حال بنابر احتياط ديه ثابت مىشود .
مسأله 2463 - اگر كسى با زنى زنا كند ، چنانچه بعد از استبراء به نحوى كه در مسأله ( 2408 ) گفته شد او را عقد كند و بچهاى از آنان پيدا شود در صورتى كه ندانند از نطفه حلال است يا حرام ، آن بچه حلال زاده است .
مسأله 2464 - اگر مرد نداند كه زن در عده است و با او ازدواج كند چنانچه زن هم نداند و بچهاى از آنان به دنيا آيد ، حلال زاده است و شرعاً فرزند هر دو مىباشد ، ولى اگر زن مىدانسته كه در عده است و تزويج در عده جايز نيست شرعاً ، بچه فرزند پدر است و در هر دو صورت عقد آنان باطل است و به يكديگر حرام مىباشند .
مسأله 2465 - اگر زن بگويد يائسهام نبايد حرف او را قبول كرد ؛ مگر
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 532
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٥٣٢