تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 511

مساهمون:

ص٥١١

احكام عاريه

مسأله 2353 - عاريه آن است كه انسان مال خود را به ديگرى بدهد كه از منافع آن مجاناً استفاده كند . مسأله 2354 - لازم نيست در عاريه صيغه بخوانند و اگر مثلًا لباس را به قصد عاريه به كسى بدهد و او هم به همين قصد بگيرد عاريه صحيح است . مسأله 2355 - عاريه دادن چيز غصبى و چيزى كه مال انسان است ولى منفعت آن را به ديگرى واگذار كرده ؛ مثلًا آن را اجاره داده صحيح نيست ؛ مگر اينكه مالك چيز غصبى يا كسى كه آن چيز را اجاره كرده اجازه داده و به عاريه دادن راضى باشد . مسأله 2356 - چيزى را كه منفعتش مال انسان است ؛ مثلًا آن را اجاره كرده مىتواند عاريه بدهد ؛ ولى اگر در اجاره شرط كرده باشند كه خودش از آن استفاده كند ، نمىتواند آن را به ديگرى عاريه دهد . مسأله 2357 - اگر ديوانه و بچه و مفلّس و سفيه مال خود را عاريه بدهند صحيح نيست ، اما اگر ولىّ در صورتى كه مصلحت بداند مال كسى را كه بر او ولايت دارد عاريه دهد ، اشكال ندارد و همچنين است اگر خود بچه با اجازه ولىّ مال خود را عاريه دهد . مسأله 2358 - اگر در نگهدارى چيزى كه عاريه كرده كوتاهى نكند و در استفاده از آن زياده‌روى هم ننمايد و اتفاقاً آن چيز تلف شود ضامن نيست ، ولى
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 511 | السيد محمود الهاشمي الشاهرودي