احكام وديعه ( امانت )
مسأله 2336 - اگر انسان مال خود را به كسى بدهد و بگويد نزد تو امانت باشد و او هم قبول كند يا بدون اينكه حرفى بزنند صاحب مال بفهماند كه مال را براى نگهدارى به او مىدهد و او هم به قصد نگهدارى كردن بگيرد ، بايد به احكام وديعه و امانت دارى كه بعداً گفته مىشود عمل نمايد .
مسأله 2337 - امانتدار و كسى كه مال را امانت مىگذارد بايد هر دو عاقل باشند ، پس اگر انسان مالى را پيش ديوانه امانت بگذارد يا ديوانه مالى را پيش كسى امانت بگذارد صحيح نيست ، ولى جايز است بچه مميز با اذن ولىّ مالش را نزد كسى امانت بگذارد و همچنين جايز است مال ديگرى را با اذنش نزد كسى امانت بگذارد و امانت گذاشتن نزد بچه مميز عيبى ندارد اگر چه ولى او اجازه نداده باشد .
مسأله 2338 - اگر از بچهاى چيزى را بدون اذن صاحبش به طور امانت قبول كند ، بايد آن را به صاحبش بدهد و اگر آن چيز مال خود بچه است و ولىّ در امانت گذاشتن بچه اجازه نداده باشد لازم است آن مال را به ولىّ او برساند و چنانچه در رساندن مال به آنان كوتاهى كند و تلف شود ، ضامن است و همچنين است اگر امانت گذار ديوانه باشد .
مسأله 2339 - كسى كه نمىتواند امانت را نگهدارى نمايد ، در صورتى كه امانت گذار ملتفت حال او نباشد ، بنابر احتياط بايد قبول نكند .
مسأله 2340 - اگر انسان به صاحب مال بفهماند كه براى نگهدارى مال او