تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 501

مساهمون:

ص٥٠١

احكام رهن

مسأله 2309 - رهن آن است كه بدهكار مقدارى از مال خود را نزد طلبكار بگذارد كه اگر طلب او را ندهد طلبش را از آن مال به دست آورد . مسأله 2310 - در رهن لازم نيست صيغه بخوانند و همين قدر كه بدهكار مال خود را به قصد گرو به طلبكار بدهد و طلبكار به همين قصد بگيرد رهن صحيح است . مسأله 2311 - گرو دهنده و كسى كه مال را گرو مىگيرد بايد مكلف و عاقل باشند و كسى آنها را مجبور نكرده باشد و نيز بايد گرو دهنده مفلس و سفيه نباشد و معناى مفلّس و سفيه در مسأله ( 2262 ) گذشت . مسأله 2312 - انسان مالى را مىتواند گرو بگذارد كه شرعاً بتواند در آن تصرف كند و اگر مال كس ديگر را با اجازه او گرو بگذارد صحيح است . مسأله 2313 - چيزى را كه گرو مىگذارند ، بايد خريد و فروش آن صحيح باشد ، پس اگر شراب و مانند آن را گرو بگذارند درست نيست . مسأله 2314 - منافع چيزى را كه گرو مىگذارند مال كسى است كه آن را گرو گذاشته است . مسأله 2315 - طلبكار نمىتواند مالى را كه گرو گرفته ، بدون اجازه بدهكار ملك كسى كند ، مثلًا ببخشد يا بفروشد ، ولى اگر آن را ببخشد يا بفروشد بعد بدهكار اجازه نمايد اشكال ندارد .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 501 | السيد محمود الهاشمي الشاهرودي