تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 496

مساهمون:

ص٤٩٦
مسأله 2295 - اگر انسان مقدارى پول به تاجر بدهد كه در شهر ديگر از طرف او كمتر بگيرد ، اشكال ندارد و اين را صرف برات مىگويند . مسأله 2296 - اگر مقدارى پول به كسى بدهد كه بعد از چند روز در شهر ديگر زيادتر بگيرد ، مثلًا نهصد و نود تومان بدهد كه بعد از ده روز در شهر ديگر هزار تومان بگيرد ربا و حرام است ، ولى اگر كسى كه زيادى را مىگيرد در مقابل زيادى جنس بدهد يا عملى انجام دهد در صورتى كه شرط در ضمن قرض نباشد اشكال ندارد و اما در اسكناسهاى معمولى كه از قسم شمردنيها است ريال ايرانى را به دينار عراقى بفروشد كه خريدار دينار عراقى را در شهر ديگر بدهد و قيمت دينارها در آن شهر زيادتر از ريالى باشد كه به او داده اشكالى ندارد . مسأله 2297 - اگر كسى از ديگرى طلبى دارد كه از جنس طلا و نقره نيست مىتواند آن را به شخص بدهكار يا ديگرى به كمتر فروخته و وجه آن را نقداً بگيرد ، بنابر اين در زمان حاضر برات يا سفته‌هايى كه طلبكار از بدهكار گرفته است مىتواند آنها را به بانك يا به شخص ديگر به كمتر از طلب خود - كه در عرف آن را نزول كردن گويند - بفروشد و باقى وجه را نقداً بگيرد .