مسأله 2285 - اگر بدهكار غير از خانهاى كه در آن نشسته و اثاثيه منزل و چيزهاى ديگرى كه به آنها احتياج دارد ، چيزى نداشته باشد ، طلبكار نمىتواند طلب خود را از او مطالبه نمايد ، بلكه بايد صبر كند تا بتواند بدهى خود را بدهد .
مسأله 2286 - كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد ، چنانچه بتواند كاسبى كند ، واجب است كسب كند و بدهى خود را بدهد .
مسأله 2287 - كسى كه دسترسى به طلبكار خود ندارد ، چنانچه اميد نداشته باشد كه او را پيدا كند ، بايد طلب او را با اذن حاكم شرع به فقير بدهد و يا به حاكم شرع و يا وكيل وى برساند و اگر طلبكار او سيد نباشد ، احتياط مستحب آن است كه طلب او را به سيد فقير ندهد .
مسأله 2288 - اگر مال ميّت بيشتر از خرج واجب كفن و دفن و بدهى او نباشد ، بايد مالش را به همين مصرفها برسانند و به وارث او چيزى نمىرسد .
مسأله 2289 - اگر كسى مقدارى سكه طلا يا نقره قرض كند و قيمت آن كم شود ، چنانچه همان مقدار را كه گرفته پس بدهد كافى است و اگر قيمت آن زيادتر گردد لازم است همان مقدار را كه گرفته بدهد ، ولى در هر دو صورت اگر بدهكار و طلبكار به غير آن راضى شوند اشكال ندارد .
مسأله 2290 - اگر مالى را كه قرض كرده از بين نرفته باشد و صاحب مال آن را مطالبه كند ، لازم نيست كه بدهكار همان مال را به او بدهد .
مسأله 2291 - اگر كسى كه قرض مىدهد شرط كند كه زيادتر از مقدارى كه مىدهد بگيرد ، مثلًا يك من گندم بدهد و شرط كند كه يك من و پنج سير بگيرد يا ده عدد تخم مرغ بدهد كه يازده تا بگيرد ربا و حرام است ، بلكه اگر
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 494
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٤٩٤