مسأله 2256 - در مساقات عقدى اگر مالك بميرد ، معامله مساقات به هم نمىخورد و ورثهاش به جاى او هستند .
مسأله 2257 - اگر كسى كه تربيت درختها به او واگذار شده بميرد ، چنانچه در عقد شرط نكرده باشند كه خودش آنها را تربيت كند ، ورثهاش به جاى او هستند و چنانچه خودشان عمل را انجام ندهند و اجير هم نگيرند حاكم شرع از مال ميّت اجير مىگيرد و حاصل را بين ورثه ميّت و مالك قسمت مىكند و اگر قرار كرده باشند كه خود او درختها را تربيت نمايد ، با مردن او معامله به هم مىخورد و همچنين در مساقات اذنى با مردن يكى از دو طرف به هم مىخورد و همانگونه كه در مزارعه گفته شد اگر ميوه درختان نمايان شده باشد سهم باغبان در آن است و اگر قبل از آن باشد مزد كار و هزينههايى را كرده است بايد پرداخت كند .
مسأله 2258 - اگر شرط كند كه تمام حاصل براى مالك باشد ، مساقات باطل است و ميوه مال مالك مىباشد و كسى كه كار مىكند نمىتواند مطالبه اجرت نمايد ، ولى اگر باطل بودن مساقات به جهت ديگر باشد ، مالك بايد مزد آبيارى و كارهاى ديگر را به مقدار معمول به كسى كه درختها را تربيت كرده بدهد .
مسأله 2259 - اگر زمينى را به ديگرى واگذار كند كه در آن درخت بكارد و آنچه عمل مىآيد مال هر دو باشد اظهر اين است كه معامله صحيح است و به آن ( مغارسه ) مىگويند و بهتر آن است كه دو طرف با هم صلح و سازش كنند .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 487
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٤٨٧