تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 477

مساهمون:

ص٤٧٧

احكام جعاله

مسأله 2226 - جعاله آن است كه انسان قرار بگذارد در مقابل كارى كه براى او انجام مىدهند مال معينى بدهد ، مثلًا بگويد هر كس گمشده مرا پيدا كند ، ده تومان به او مىدهم ، و به كسى كه اين قرار را مىگذارد ( جاعل ) و به كسى كه كار را انجام مىدهد ( عامل ) مىگويند . و فرق بين جعاله و اجاره اين است كه در اجاره بعد از خواندن صيغه ، اجير بايد عمل را انجام دهد و كسى هم كه او را اجير كرده اجرت را به او بدهكار مىشود ، ولى در جعاله اگر چه عامل شخص معين باشد مىتواند مشغول عمل نشود و تا عمل را انجام ندهد ، جاعل بدهكار نمىشود . مسأله 2227 - جاعل بايد بالغ و عاقل باشد و از روى قصد و اختيار قرارداد كند و شرعاً بتواند در مال خود تصرف نمايد ؛ بنابر اين جعاله آدم سفيه - كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند - صحيح نيست . مسأله 2228 - كارى را كه ( جاعل ) مىگويد براى او انجام دهند ، بايد حرام يا بىفائده يا از واجباتى كه شرعاً لازم است مجاناً آورده شود ، نباشد پس اگر بگويد هر كس شراب بخورد يا در شب به جاى تاريكى برود يا نماز واجب خود را بخواند ده تومان به او مىدهم جعاله صحيح نيست . مسأله 2229 - اگر مالى را كه قرار مىگذارد بدهد معين كند ؛ مثلًا بگويد
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 477 | السيد محمود الهاشمي الشاهرودي