مسأله 1906 - كسى كه طلا يا نقره او به اندازه نصاب است ، اگر چه زكات آن را داده باشد ، تا وقتى از نصاب اول كم نشده ، همه ساله بايد زكات آن را بدهد .
مسأله 1907 - زكات طلا و نقره در صورتى واجب مىشود كه آن را سكه زده باشند و معامله با آن رواج داشته باشد و اگر سكه آن از بين هم رفته باشد ؛ و ليكن معامله با آن رواج داشته باشد بايد زكات آن را بدهند .
مسأله 1908 - در طلا و نقره سكهدارى كه زنها براى زينت به كار مىبرند اگر چه رواج معامله با آن باقى باشد زكات واجب نيست .
مسأله 1909 - كسى كه طلا و نقره دارد ، اگر هيچ كدام از آنها به اندازه نصاب اول نباشد ، مثلًا ( 104 ) مثقال نقره و ( 14 ) مثقال طلا داشته باشد ، زكات بر او واجب نيست .
مسأله 1910 - چنان كه سابقاً گفته شد زكات طلا و نقره در صورتى واجب مىشود كه انسان يازده ماه مالك مقدار نصاب باشد و اگر در بين يازده ماه طلا و نقره او از نصاب اول كمتر شود ، زكات بر او واجب نيست .
مسأله 1911 - اگر در بين يازده ماه طلا و نقرهاى را كه دارد با طلا يا نقره يا چيز ديگر عوض نمايد يا آنها را آب كند ، زكات بر او واجب نيست اگر چه براى فرار از دادن زكات اين كارها را بكند .
مسأله 1912 - اگر در ماه دوازدهم پول طلا و نقره را آب كند ، بايد زكات آنها را بدهد و چنانچه بواسطه آب كردن ، وزن يا قيمت آنها كم شود بايد زكاتى را كه پيش از آب كردن بر او واجب بوده بدهد .
مسأله 1913 - اگر طلا و نقرهاى كه دارد خوب و بد داشته باشد ، مىتواند زكات هر كدام از خوب و بد را از خود آن بدهد ، و اگر قسمتى از نصاب طلا و
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 403
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٤٠٣