مسأله 1850 - كسى كه زنش سيده است بنابر احتياط واجب نبايد به او خمس بدهد كه به مصرف مخارج خودش برساند ، بلكه آنها را بايستى از مال خودش بدهد ، ولى اگر مخارج ديگران بر آن زن واجب باشد و نتواند مخارج آنان را بدهد ، جايز است انسان خمس به آن زن بدهد كه به مصرف آنان برساند و همچنين است دادن خمس به او كه در نفقات غير واجبهاش صرف نمايد .
مسأله 1851 - اگر مخارج سيد يا سيدهاى كه زن انسان نيست بر انسان واجب باشد ، بنابر احتياط واجب ، نمىتواند خوراك و پوشاك و سائر نفقات واجبه او را از خمس خودش بدهد ولى اگر مقدارى خمس به او بدهد كه به مصرف ديگرى ( غير از نفقات واجبه ) برساند مانعى ندارد .
مسأله 1852 - به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است و او نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد يا دارد و نمىدهد مىشود خمس داد .
مسأله 1853 - احتياط واجب آن است كه بيشتر از مخارج يك سال به يك سيد فقير خمس ندهند .
مسأله 1854 - اگر در شهر انسان سيد مستحقى نباشد بايد با اجازه حاكم شرع خمس را به شهر ديگر ببرد و به مستحق برساند و مىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد و اگر خمس از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده ، بايد عوض آن را بدهد و اگر كوتاهى نكرده ، چيزى بر او واجب نيست .
مسأله 1855 - هر گاه در شهر خودش مستحقى نباشد ، ولى يقين يا اطمينان داشته باشد كه پيدا مىشود و نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 390
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٣٩٠