4 - مال حلال مخلوط به حرام :
مسأله 1822 - اگر مال حلال با مال حرام به طورى مخلوط شود كه انسان نتواند آنها را از يكديگر تشخيص دهد و صاحب مال حرام و مقدار آن هيچ كدام معلوم نباشد و نداند كه مقدار حرام كمتر از خمس است يا زيادتر از آن ؛ بنابر احتياط واجب بايد خمس تمام مال را به قصد ما فى الذمه اعم از خمس يا مظالم بدهد و بعد از دادن خمس ، بقيه مال حلال مىشود .
مسأله 1823 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود و انسان مقدار حرام را - چه كمتر و چه بيشتر از خمس باشد - بداند ، ولى صاحب آن را نشناسد بايد آن مقدار را به حاكم شرع بدهد و يا به نيّت صاحبش با اذن از حاكم شرع صدقه بدهد .
مسأله 1824 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود و انسان مقدار حرام را نداند ، ولى صاحبش را بشناسد بايد يكديگر را راضى نمايند و چنانچه صاحب مال راضى نشود ، بايد مقدارى را كه يقين دارد مال او است به او بدهد و بهتر آن است كه مقدار بيشترى را كه احتمال مىدهد مال او است نيز به او بدهد .
مسأله 1825 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد و بعد بفهمد كه مقدار حرام بيشتر از خمس بوده ، بايد مقدارى را كه مىداند از خمس بيشتر بوده به حاكم شرع بدهد و يا از طرف صاحب آن با اذن حاكم شرعى صدقه بدهد .
مسأله 1826 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد يا مالى كه صاحبش را نمىشناسد به حاكم شرع داده و يا با اذن حاكم به نيّت او صدقه بدهد ، بعد از آنكه صاحبش پيدا شد ، لازم نيست چيزى به او بدهد .