و نمىداند پنجم رمضان از سفر برگشته يا ششم و يا اينكه مثلًا در آخرهاى ماه رمضان مسافرت كرده و بعد از رمضان برگشته و نمىداند كه بيست و پنجم رمضان مسافرت كرده يا بيست و ششم ، در هر دو صورت مىتواند مقدار كمتر ؛ يعنى پنج روز را قضا كند ، اگر چه احتياط مستحب آن است كه مقدار بيشتر ؛ يعنى شش روز را قضا نمايد .
مسأله 1707 - اگر از چند ماه رمضان روزه قضا داشته باشد ، قضاى هر كدام را كه اول بگيرد مانعى ندارد ، ولى اگر وقت قضاى رمضان آخر تنگ باشد ؛ مثلًا پنج روز از رمضان آخر قضا داشته باشد و پنج روز هم به رمضان مانده باشد بهتر آن است كه اول قضاى رمضان آخر را بگيرد .
مسأله 1708 - اگر قضاى روزه چند ماه رمضان بر او واجب باشد و در نيّت معين نكند روزهاى را كه مىگيرد قضاى كدام ماه رمضان است قضاى سال آخرى حساب نمىشود .
مسأله 1709 - كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته اگر وقت قضاى روزه او تنگ نباشد مىتواند پيش از ظهر روزه خود را باطل نمايد .
مسأله 1710 - اگر قضاى روزه ميتى را گرفته باشد ، بهتر آن است كه بعد از ظهر روزه را باطل نكند .
مسأله 1711 - اگر بواسطه مرض يا حيض يا نفاس ، روزه رمضان را نگيرد و پيش از تمام شدن رمضان بميرد ، لازم نيست روزههايى را كه نگرفته براى او قضا كنند . و اگر بواسطه سفر و يا عمداً و يا سهواً و جهلًا روزه را نگرفته باشد واجب است از براى او قضا كنند .
مسأله 1712 - اگر بواسطه مرضى روزه رمضان را نگيرد ، و مرض او تا رمضان سال بعد طول بكشد ، قضاى روزههايى را كه نگرفته بر او واجب نيست
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 360
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٣٦٠