تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩

8 - اماله كردن :

مسأله 1654 - اماله كردن با چيز روان اگر چه از روى ناچارى و براى معالجه باشد روزه را باطل مىكند . 9 - قى كردن : مسأله 1655 - هر گاه روزه‌دار عمداً قى كند اگر چه بواسطه مرض و مانند آن ناچار باشد ، روزه‌اش باطل مىشود ، ولى اگر سهواً يا بى اختيار قى كند اشكال ندارد . مسأله 1656 - اگر در شب چيزى بخورد كه مىداند بواسطه خوردن آن ، در روز بى اختيار قى مىكند ، روزه‌اش صحيح است ، مگر اينكه قصد داشته باشد كه در روز قى كند و بداند كه قى كردن روزه را باطل مىكند و متوجه باشد . مسأله 1657 - اگر روزه‌دار بتواند از قى كردن خوددارى كند ، لازم نيست از آن خوددارى نمايد . مسأله 1658 - اگر مگس در گلوى روزه‌دار برود چنانچه ممكن باشد بايد آن را بيرون آورد و روزه او باطل نمىشود ، ولى اگر بداند كه بواسطه بيرون آوردن آن قى مىكند واجب نيست بيرون آورد و روزه او صحيح است . مسأله 1659 - اگر سهواً چيزى را فرو ببرد و پيش از رسيدن به شكم يادش بيايد كه روزه است ، بيرون آوردن آن لازم نيست و روزه او صحيح است . مسأله 1660 - اگر يقين داشته باشد كه بواسطه آروغ زدن ، چيزى از گلو بيرون مىآيد و بر آن قى كردن صدق كند نبايد عمداً آروغ بزند ، ولى اگر يقين نداشته باشد اشكال ندارد . مسأله 1661 - اگر آروغ بزند و چيزى در گلو يا دهانش بيايد ، بايد آن را بيرون بريزد و اگر بى اختيار فرو رود ، روزه‌اش صحيح است .