مسأله 137 - اگر جلد قرآن نجس شود در صورتى كه بى احترامى به قرآن باشد بايد آن را آب بكشند .
مسأله 138 - گذاشتن قرآن روى عين نجس مانند خون و مردار ، اگر چه آن عين نجس خشك باشد در صورتى كه بى احترامى به قرآن باشد حرام است .
مسأله 139 - نوشتن قرآن با مركّب نجس اگر چه يك حرف آن باشد حكم نجس كردن آن را دارد ، و اگر نوشته شود بايد آن را آب بكشند ، يا بواسطه تراشيدن و مانند آن كارى كنند كه از بين برود .
مسأله 140 - در صورتى كه دادن قرآن به كافر مستلزم هتك باشد حرام و گرفتن قرآن از او واجب است .
مسأله 141 - اگر ورق قرآن يا چيزى كه احترام آن لازم است ، مثل كاغذى كه اسم خدا يا پيغمبر يا امام بر آن نوشته شده ، در مستراح بيفتد ، بيرون آوردن و آب كشيدن آن اگر چه خرج داشته باشد واجب است . و اگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد ، بايد به آن مستراح نروند تا يقين كنند آن ورق پوسيده است . و نيز احتياطاً اگر تربت در مستراح بيفتد و بيرون آوردن آن ممكن نباشد ، بايد تا وقتى كه يقين نكردهاند كه به كلى از بين رفته به آن مستراح نروند .
مسأله 142 - خوردن و آشاميدن چيز متنجس حرام است ، و همچنين است خورانيدن آن به ديگرى ، و در خورانيدن آن به طفل و ديوانه اظهر جواز است و اگر خود طفل يا ديوانه غذاى نجس را بخورد يا با دست نجس غذا را نجس كند و بخورد لازم نيست از او جلوگيرى كنند .
مسأله 143 - فروختن چيز نجسى كه در خوردن و آشاميدن استعمال مىشود و ممكن است آن را آب كشيد اشكال ندارد و ليكن لازم است كه نجس
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 33
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٣٣