آن گرفته باشد ، خواندن نماز آيات بر او واجب نيست و همچنين است اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نيست بگويند خورشيد يا ماه گرفته ، بعد معلوم شود كه عادل بودهاند .
مسأله 1510 - اگر انسان به گفته كسانى كه از روى قاعده علمى وقت گرفتن خورشيد و ماه را مىدانند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته ، بنابر احتياط واجب بايد نماز آيات را بخواند و نيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مىگيرد و فلان مقدار طول مىكشد و انسان به گفته آنان اطمينان پيدا كند ، بنابر احتياط واجب بايد به حرف آنان عمل نمايد .
مسأله 1511 - اگر بفهمد نماز آياتى كه خوانده باطل بوده ، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد .
مسأله 1512 - اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود ، چنانچه براى هر دو نماز وقت دارد ، هر كدام را اول بخواند اشكال ندارد و اگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد اول آن را بخواند و اگر وقت هر دو تنگ باشد ، بايد اول نماز يوميه را بخواند .
مسأله 1513 - اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است ، چنانچه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد ، بايد آن را تمام كند بعد نماز آيات را بخواند و اگر وقت نماز يوميه تنگ نباشد ، آن را بشكند و اول نماز آيات و بعد نماز يوميه را بجا آورد .
مسأله 1514 - اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ است ، بايد نماز آيات را رها كند و مشغول نماز يوميه شود و بعد از آنكه نماز را تمام كرد پيش از انجام كارى كه نماز را به هم بزند ، بقيه نماز آيات را از همانجا كه رها كرده بخواند .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 323
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٣٢٣