مسأله 1308 - كسى كه با ظالم مسافرت مىكند ، اگر ناچار نباشد و مسافرت او كمك به ظالم در ظلمش باشد ، بايد نماز را تمام بخواند و اگر ناچار باشد يا مثلًا براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
مسأله 1309 - اگر به قصد تفريح و گردش مسافرت كند ، سفر او حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1310 - اگر براى لهو و خوشگذرانى به شكار رود ، حرام نيست ، ولى نمازش تمام است و چنانچه براى تهيه معاش و يا غرض علمى و يا عقلايى ديگرى به شكار رود ، نمازش شكسته است و همچنين است اگر براى كسب و زياد كردن مال برود .
مسأله 1311 - كسى كه براى معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر بر مىگردد ، چنانچه جزء سفر اول محسوب نشود مانند اينكه با فاصله باشد و يا از ابتدا قصد برگشت نداشته و توبه كرده و برگشتن به تنهايى هشت فرسخ باشد بايد نماز را شكسته بخواند و احتياط مستحب آن است كه در صورتى كه توبه نكرده هم شكسته و هم تمام بخواند و همچنين است اگر براى شكار لهوى باشد و برگشتن به حد مسافت باشد .
مسأله 1312 - كسى كه سفر او سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد ، چنانچه باقيمانده راه هشت فرسخ باشد يا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و چهار فرسخ برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1313 - كسى كه براى معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيه راه را براى معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى نمازهايى را كه شكسته خوانده در صورتى كه مقدار گذشته به قدر مسافت بوده صحيح است و
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 287
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٢٨٧