5 - شك امام و مأموم :
مسأله 1201 - اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، مثلًا شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد كه چهار ركعت خوانده و به امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد نماز را تمام كند و خواندن نماز احتياط لازم نيست و نيز اگر امام يقين يا گمان داشته باشد كه چند ركعت خوانده است و مأموم در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، بايد به شك خود اعتنا نكند و بلكه در افعال نماز نيز شك امام با حفظ مأموم به طور يقين و بالعكس اعتبار دارد .
6 - شك در نماز مستحبى :
مسأله 1202 - اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بنا را بر كمتر بگذارد ، مثلًا اگر در نافله صبح شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، مثلًا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند ، نمازش صحيح است .
مسأله 1203 - كم شدن ركن نافله را باطل مىكند ولى زياد شدن ركن آن را باطل نمىكند ، پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند و موقعى يادش بيايد كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد و دوباره آن ركن را