1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است :
مسأله 1177 - اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده يا نه ، مثلًا شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده بجا آورد و اگر به كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد مشغول شده ، به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1178 - اگر در بين خواندن آيهاى شك كند كه آيه پيش را خوانده يا نه يا وقتى كه آخر آيه را مىخواند شك كند كه اول آن را خوانده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1179 - اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن مانند ذكر و آرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1180 - اگر در حالى كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع كرده يا نه ، لازم است برگشته و بايستد و ركوع را بجا آورد و اگر شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1181 - اگر در حال برخاستن شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد برگردد و بجا آورد .
مسأله 1182 - كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند ، اگر موقعى كه حمد يا تسبيحات را مىخواند ، شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه بايد به شك خود اعتنا نكند و اگر پيش از آنكه مشغول حمد يا تسبيحات شود شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد .
مسأله 1183 - اگر شك كند كه يكى از ركنهاى نماز را بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بعد از آن است نشده ، بايد آن را بجا آورد ، مثلًا اگر