تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 231

مساهمون:

ص٢٣١
باشد اشكال ندارد . مسأله 1070 - در سجده بايد كف دست را بر زمين بگذارد ، ولى در حال ناچارى پشت دست هم مانعى ندارد و اگر پشت دست ممكن نباشد بنابر احتياط بايد مچ دست را به زمين بگذارد و چنانچه آن را هم نتواند ، تا آرنج هر جا را كه مىتواند به زمين بگذارد و اگر آن هم ممكن نيست گذاشتن بازو كافى است . مسأله 1071 - در سجده بايد دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد و اگر انگشتهاى ديگر پا ، يا روى پا را به زمين بگذارد يا بواسطه بلند بودن ناخن ، شست به زمين نرسد نماز باطل است و اگر روى شست يا باطن آن را به زمين بگذارد كافى است ، ولى كسى كه جاهل بوده و خيال مىكرده نمازش صحيح است و يا غافل بوده و پس از اداء نماز متوجه شده است ، نمازش اعاده ندارد اما اگر در حين عمل تردد و شك داشته باشد اعاده لازم است . مسأله 1072 - كسى كه مقدارى از شست پايش بريده ، بايد بقيه آن را به زمين بگذارد و اگر چيزى از آن نمانده يا اگر مانده خيلى كوتاه است ، بنابر احتياط بايد بقيه انگشتان را بگذارد و اگر هيچ انگشت ندارد ، هر مقدارى كه از پا باقى مانده به زمين بگذارد . مسأله 1073 - اگر به طور غير معمول سجده كند ، مثلًا سينه و شكم را به زمين بچسباند يا پاها را دراز كند ، اگر چه هفت عضوى كه گفته شد به زمين برسد ، بنابر احتياط مستحب بايد نماز را دوباره بخواند ، ولى اگر طورى دراز بكشد كه سجده صدق ننمايد نماز او باطل است . مسأله 1074 - مهر يا چيز ديگرى كه بر آن سجده مىكند ، بايد پاك باشد ، ولى اگر مثلًا مهر را روى فرش نجس بگذارد ، يا يك طرف مهر نجس باشد و