تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 187

مساهمون:

ص١٨٧
همچنين چيزهايى كه نمازگزار آنها را پوشيده ولى ساتر مباح ديگرى دارد در تمام اين موارد غصبى بودن آنها به نماز ضررى ندارد . مسأله 824 - حرمت پوشيدن لباس از غير ناحيه غصبى بودن نيز حكم غصبى بودن را دارد . مسأله 825 - حمل چيز غصبى در نماز مانع از صحت نماز نمىباشد . مسأله 826 - اگر در بين نماز بفهمد كه لباس او غصبى است و صاحب آن راضى نيست كه با آن نماز بخواند ، چنانچه چيز ديگرى عورت او را پوشانده است بايد لباس غصبى را بيرون آورد و مواظب باشد كه از قبله منحرف نشود و چنانچه كندن لباس غصبى ممكن نباشد به جز با شكستن نماز بايد نماز را بشكند و لباس را بكند و ليكن اگر نماز را نشكند و ادامه دهد نماز صحيح است هر چند ادامه پوشيدن آن لباس بر وى حرام بوده و معصيت كرده است . مسأله 827 - اگر كسى براى حفظ جانش با لباس غصبى نماز بخواند ، يا مثلًا براى اينكه دزد لباس كسى را نبرد آن را براى حفظ بپوشد و با آن نماز بخواند ، نمازش صحيح است و كندن آن لازم نيست . مسأله 828 - اگر با عين پولى كه خمس يا زكات آن را نداده لباس بخرد ، حكم نماز خواندن در آن حكم نماز خواندن در لباس غصبى است . مسأله 829 - « شرط سوم » لباس نمازگزار بايد از اجزاء حيوان مرده‌اى كه خون جهنده دارد ، يعنى حيوانى كه اگر رگش را ببرند خون از آن جستن مىكند نباشد و اگر از حيوان مرده‌اى كه مانند ماهى و مار خون جهنده ندارد لباس تهيه كنند ، احتياط مستحب آن است كه با آن نماز نخواند . مسأله 830 - هر گاه چيزى از مردار نجس مانند گوشت و پوست آن كه روح داشته لباس نمازگزار نبوده و ليكن همراه او باشد نمازش صحيح است .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 187 | السيد محمود الهاشمي الشاهرودي