بدن او نجس شود و پيش از آنكه چيزى از نماز را با نجاست بخواند ، ملتفت شود كه نجس شده يا بفهمد بدن او نجس است و شك كند كه همان وقت نجس شده يا از پيش نجس بوده ، در صورتى كه آب كشيدن بدن ، نماز را به هم نمىزند بدن را آب بكشد و اگر نماز را به هم مىزند ، بايد با همان حال نماز را تمام كند ، و نماز او صحيح است .
مسأله 815 - كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد ، چنانچه نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه بدن يا لباسش نجس بوده ، نماز او صحيح است .
مسأله 816 - اگر لباس را آب بكشد و يقين كند كه پاك شده است و با آن نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد پاك نشده ، نمازش صحيح است .
مسأله 817 - اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند و يقين كند كه از خونهاى نجس نيست ، مثلًا يقين كند كه خون پشه است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد از خونهايى بوده كه نمىشود با آن نماز خواند ، نماز او صحيح است .
مسأله 818 - اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس او است خون نجسى است كه نماز با آن صحيح است ، مثلًا يقين كند خون زخم و دمل است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد خونى بوده كه نماز با آن باطل است ، نمازش صحيح است .
مسأله 819 - اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند و بدن يا لباسش با رطوبت به آن برسد ، و در حال فراموشى نماز بخواند و بعد از نماز يادش بيايد ، نماز او صحيح است ، ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و بدون اينكه خود را آب بكشد ، غسل كند و نماز بخواند غسل و نمازش باطل است ، مگر اينكه طورى باشد كه به غسل نمودن ، بدن نيز پاك شود ، و نيز اگر جايى از اعضاء وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 185
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص١٨٥