مسأله 789 - نماز مستحبى را مىشود در حال راه رفتن و سوارى خواند و اگر انسان در اين دو حال نماز مستحبى بخواند ، لازم نيست رو به قبله باشد .
مسأله 790 - كسى كه مىخواهد نماز بخواند ، بايد براى پيدا كردن قبله كوشش نمايد ، تا يقين يا چيزى كه در حكم يقين است پيدا كند كه قبله كدام طرف است ، و اگر نتواند ، بايد به گمانى كه از محراب مسجد مسلمانان يا قبرهاى آنان يا از راههاى ديگر پيدا مىشود عمل نمايد ؛ حتى اگر از گفته فاسق يا كافرى كه بواسطه قواعد علمى قبله را مىشناسد گمان به قبله پيدا كند كافى است .
مسأله 791 - كسى كه گمان به قبله دارد ، اگر بتواند گمان قويترى پيدا كند نمىتواند به گمان خود عمل نمايد . مثلًا اگر ميهمان از گفته صاحب خانه گمان به قبله پيدا كند ، ولى بتواند از راه ديگر گمان قويترى پيدا كند . نبايد به حرف او عمل نمايد .
مسأله 792 - اگر براى پيدا كردن قبله وسيلهاى ندارد ، يا با اينكه كوشش كرده ، گمانش به طرفى نمىرود ، نماز خواندن به يك طرف كافى است و احتياط مستحب آن است كه چنانچه وقت نماز وسعت دارد چهار نماز به چهار طرف بخواند .
مسأله 793 - اگر يقين يا گمان كند كه قبله در يكى از دو طرف است بنابر احتياط بايد به هر دو طرف نماز بخواند . مسأله 794 - كسى كه بخواهد به چند طرف نماز بخواند ، اگر بخواهد دو نماز بخواند كه مثل نماز ظهر و عصر بايد يكى بعد از ديگرى خوانده شود ، احتياط مستحب آن است كه نماز اول را به آن چند طرف بخواند بعد نماز دوم را شروع كند .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 180
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص١٨٠