مسأله 638 - پس از رفتن كسانى كه تشييع جنازه كردهاند ، مستحب است ولى ميّت يا كسى كه از طرف ولىّ اجازه دارد ، دعاهايى را كه دستور داده شده ، به ميّت تلقين كند .
مسأله 639 - بعد از دفن ، مستحب است صاحبان عزا را سر سلامتى دهند ولى اگر مدتى گذشته است كه به واسطه سر سلامتى دادن مصيبت يادشان مىآيد ترك آن بهتر است ، و نيز مستحب است تا سه روز براى اهل خانه ميّت غذا بفرستند ، و غذا خوردن نزد آنان و در منزلشان مكروه است .
مسأله 640 - مستحب است انسان در مرگ خويشان ، مخصوصاً در مرگ فرزند صبر كند ، و هر وقت ميّت را ياد مىكند « إنّا للَّهِ وَإنّا إليه راجِعونَ » بگويد ، و براى ميّت قرآن بخواند ، و سر قبر پدر و مادر از خداوند حاجت بخواهد ، و قبر را محكم بسازد كه زود خراب نشود .
مسأله 641 - جايز نيست انسان در مرگ كسى صورت و بدن خود را بخراشد و سيلى بزند و به خود آسيب برساند .
مسأله 642 - پاره كردن يقه در مرگ غير پدر و برادر جايز نيست ، و احتياط مستحب آن است كه در مصيبت آنان هم يقه پاره نكند .
مسأله 643 - اگر زن در عزاى ميّت صورت خود را بخراشد و خونين كند يا موى خود را بكند ، بنابر احتياط مستحب يك بنده آزاد كند ، يا ده فقير را طعام دهد ، و يا بپوشاند و همچنين است اگر مرد در مرگ زن يا فرزند يقه يا لباس خود را پاره كند . مسأله 644 - احتياط مستحب آن است كه در گريه بر ميّت ، صدا را خيلى بلند نكنند .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 142
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص١٤٢