مورد سؤال واقع شود يكى از جهت حكم آن ، اگر نزد حاكم شرعى ثابت شود ، و يكى از جهت حكم فردى و شخصى فاعل اين عمل ، كه فيما بينه و بين اللَّه عمل كند ، اما حكم حدى كه براى اين عمل در صورت وقوع بعمد و اختيار و ثبوت آن نزد حاكم مترتب مىشود قتل است كه در صورت ثبوت حاكم ( ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ ) و جواز آن از طرف غير كه مثل ساب اللَّه و سابّ النبي و الأئمة عليهم السلام باشد محلّ اشكال است بنابراين در اين جهت امر با حاكم است و دائر مدار ثبوت آن عند الحاكم است و اما نسبت به تكليف شخصى فاعل اين اهانت بسيار عظيم اگر به نحوى بوده كه ميداند اين اهانت از او در حال سلب اختيار واقع شده كه شايد فرض آن بعيد باشد ظاهراً چيزى بر او نيست مع ذلك چون نفس عمل بسيار مغضوب الهى است فاعل آن اگر چه بدون اختيار و بلكه سهو و اشتباه هم از او صادر شده باشد اگر مؤمن باشد صدور آن را از خودش موجب شرمندگى و سقوط مرتبه مىشمارد و به درگاه خدا با تضرّع از آن معذرت مىخواهد مثل بندهاى كه فرزند مولايش را در خواب يا به گمان اينكه دشمن مولى است كشته باشد كه مع ذلك در مقام عذرخواهى برمىآيد و اگر العياذ باللَّه با عمد و اختيار از او اين گناه بزرگ صادر شده باشد اوّلًا عقد ازدواج او با زوجهاش منحل شده و زوجهاش با اين عمل قبيح از زوجيّت او خارج مىشود بنابراين اگر بخواهند با هم بمانند بايد با رضايت زوجه دوباره او را عقد نمايد و ثانياً به مجرد صدور اين عمل اموال او به ورثه او كما فرض اللَّه منتقل شده كه بايد يا به تصرف آنها بدهد و يا در تصرّف در آن اموال از ورثه اذن بگيرد ولى توبهء او قبول است و اگر مسأله نزد حاكم شرع مطرح نشده اقرار نزد او لازم نيست بلكه اگر مطرح شده باشد نيز اقرار نزد او واجب نمىباشد .
س 2168
- وظيفهء مردى كه همسرش به قرآن اهانت نموده و مقدسات دين را منكر شود چيست ؟
ج
- در فرض سؤال ، چنانچه زن درحالىكه ادراك و شعور و اختيار او بجا باشد و منكر خدا شود مرتد است پس اگر مدخوله باشد محتاج به طلاق نيست ، ولى بايد عدّهء طلاق نگهدارد و چنانچه در بين عده توبه كند ، زوجيت بر ميگردد و اگر