اوضاع بود كه شاه وجود ايشان را از آنچه به گمان خود اصلاحات مىشمرد مانع مىدانست .
اينك با فشار بر حافظه ، نمونههايى از مواضع ايشان :
گفته مىشد كه شاه چون فرزند پسر ندارد « 1 » ، به تشويق بيگانگان و خواست آنها در مقام اين برآمده كه خواهر خود اشرف را به ولايتعهدى تعيين كند .
نمونه اول : واكنش به ولايتعهدى اشرف
اين موضوع چون خلاف قانون اساسى بود ، محتاج به رفراندوم و مراجعه به آراء عمومى بود كه گرچه آراء عموم با آن مخالف بود ولى شاه با انتخاباتهاى ساختگى و صورى و ايادى و عمال خود مىتوانست هر چه را بخواهد از صندوقها بيرون بياورد اگر چه يك رأى موافق هم كسى به آن نداده باشد .
به اين مناسبت ، مجلس مؤسسان را عنوان كردند و براى آن در شهرها انجمنها تشكيل شد عيناً مثل مجلس مؤسسان پدرش رضاخان ، اين موضوع موجب تشويش افكار عامه مسلمانان متعهد و مخصوصاً علما و بزرگان حوزه و سياست شد ، و فقط يگانه كسى كه مىتوانست اين جريان را در نطفه خفه كند و آن مجلس مؤسسان را كه با هزار گونه
هامش
( 1 ) . در آن زمان هنوز محمدرضا پهلوى كه با فرح ديبا ازدواج نكرده بود پسر نداشت .