3 . از ديگر فوايد روزه آن است كه روزهدار ، حقيقت آزادى و حرّيت را درك مىكند و روزه او را از عبادت ، شهوات ، عادات و پرستش هواى نفس آزاد مىسازد و روح او را ارتقا داده و فكرش را روشن مىنمايد و در پيكر اجتماع ، روح آزادى مىدمد و همه را به خضوع در پيشگاه آفريدگار - كه جز او كسى سزاوار پرستش نبوده و هر مخلوقى از قيد رقيّت و عبوديّت او بيرون نيست - رهبرى مىنمايد و از بشرپرستى و كرنش و تعظيم در برابر صاحبان قدرتهاى مادّى و ستمگران باز مىدارد .
4 . روزه ، تمرين اخلاص و پاكى نيّت و تنزّه از ريا ، و اجتناب از شهرتطلبى و مدح و ثناى خلق است . اين عيوب و آفات در امور نيك ديگر بيشتر وارد مىشود ؛ ولى روزهدار براى رياكارى ناچار به حفظ رژيم روزه و امساك از مفطرات نيست ؛ زيرا ممكن است در خلوت از مفطرات امساك ننمايد و خود را روزهدار معرّفى كند .
پس اگر شخصى در تمام مدّت روز و در خلوت و جلوت ، پنهان و آشكار روزهدار بود ، علامت پاكى نيّت و صدق باطل و اخلاص او است و فايده آن ، تمرين و تربيت نفس بر خلوص نيّت و طهارت مقصد و پرهيز از حبّ شهرت و عوام فريبى و حبّ جاه و كسب اعتبار در بين مردم است .
5 . يكى ديگر از فوايد اجتماعى روزه حصول ملكه حسن خلق و عفو و گذشت و دورى از كينهتوزى ، تندخويى ، بدزبانى ، ستيزهجويى ، غيبت و دشنام استإ زيرا از جمله تعاليمى كه به طور مؤكّد به روزهدار داده شده ، اين است كه مواظب چشم و زبان و گوش خويش باشد و اگر از كسى نادانى و بىادبى ديد يا دشنام و سخن زشتى شنيد به او پاسخ ندهد .
اين برخى از فوايد و حكمتهاى اجتماعى روزه بود كه نشان مىدهد كه روزه يك كلاس تربيتى ، اجتماعى و عملى و تعليم سلوك و معاشرت هر چه بهتر و منزّهتر و انسانىتر است .
بهار بندگى (فارسى) — صفحة 31
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٣١