پس ، از استعانت به غير نيز منزّه است ) .
در خطبهء 204 مىفرمايد :
الَّذي لا تَغشاهُ الظُّلَمُ ، وَ لا يَستَضيءُ بِالأَنوارِ . وَ لا يَرهَقُهُ لَيلٌ ، وَ لا يَجري عَلَيهِ نَهارٌ . لَيسَ إِدراكُهُ بِالأَبصارِ ، وَ لا عِلمُهُ بِالإِخبارِ .
پروردگار آنچنان است كه تاريكيها او را فرانمىگيرد ، و از نورها طلب روشنى نمىكند ( چون او نور بالذّات و ظاهر بالذّات و ظاهركنندهء هر چيز است و ظهور نور همه چيز از او و به اوست ) . شب او را درنمىيابد ، و روز بر او جارى نمىشود . دريافت او [ اشياء را ] به وسيلهء ديدهها نيست ، و دانايى و آگاهى او به سبب خبرها نمىباشد .
در خطبهء 227 مىفرمايد :
الحَمدُ لِلَّهِ الَّذي لا تُدرِكُهُ الشَّواهِدُ ، وَ لا تَحويهِ المَشاهِدُ ، وَ لا تَراهُ النَّواظِرُ ، وَ لا تَحجُبُهُ السَّواتِرُ .
حمد مختصّ خدايى است كه حواس او را درك نمىكنند ، و مجالس و محاضر او را در بر نمىگيرند ، و چشمها او را نمىبينند ، و پردهها او را نمىپوشانند .
و در ادامهء همين خطبه مىفرمايد :
وَ ارتَفَعَ عَن ظُلمِ عِبادِه .
رفيعتر و برتر است از ظلم به بندگانش .
در خطبهء 228 مىفرمايد :
لا يُشمَلُ بِحَدٍّ ، وَ لا يُحسَبُ بِعَدٍّ .
احدى شامل او نمىشود ( زيرا حد از صفات اجسام و جواهر و اعراض است ) ، و به شماره درنيايد .
و در ادامهء همين خطبه مىفرمايد :
الهيات در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 322
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٣٢٢