نمىمانند . اين مواقف گاه تا حدى بلاخيز و مصيبتزاست كه در عرف اكثريت ، استقامت بر آن محال و ترك آن مُجاز شمرده مىشود .
كسانى كه در اين مواقف ايستادند و انجام وظيفه نموده ، از شرف انسانيت و ايمان و عقيدهء خود به خدا دفاع كرده ، خطرات را تحمل نموده و در امواج بليات و تلاطم اقيانوسهاى مصائب و فشارها غرق نشدند ، از نوادر عالم خلقت مىباشند .
آنان شكست ناپذير ، شكيبا و مقاوم بر جاى مىمانند و جز در مقابل خداى عظيم در برابر احدى سر تسليم فرود نمىآورند و هيچ گونه فشار ، محروميت و مصيبتى روحيه آنها را دستخوش تلاطم نمىكند .
نه بيم از زوال مقامات بلند و ظواهر و مظاهر فريبندهء جهان - كه بسيارى فريفته و دلباختهء آن هستند - آنها را به عوض كردن مسيرشان وادار مىسازد و نه ترس از شدايد ، رنجها و سختىها ، در صبر و مقاومتشان سستى ايجاد مىكند ؛ كوههاى سخت از هم مىپاشند اما اين رجال الهى متزلزل نمىشوند .
رجال لاتلهيهم تجاره و لا بيع عن ذكر الله و اقام الصلوه و ايتاء الزكوه يخافون يوماً تتقلّب فيه القلوب و الأبصار « 1 »
من المؤمنين رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه فمنهم
هامش
( 1 ) . سورهء نور ، آيهء 37 ؛ مردانى كه تجارت و معامله ، آنان را از ياد خدا ، اقامهء نماز و اداى زكات غافل نمىكند . آنان از روزى مىترسند كه درآن دلها و ديدگان زير و رو مىشود .