آنان بدترين جنايتكارانى بودند كه خود را به جيفهء دنيا و به يزيد و ابنزياد - آن جرثومه ها و تجسم ستمكارى ، بىشرافتى ، پستى ، پليدى و همهء رذايل اخلاقى و آن دشمنان مردمان مستضعف - فروخته بودند .
خدايا ! اگر امشب به پايان نمىرسيد ، شمر و سنان و ابن سعد و حرمله و ديگر شقاوت پيشگانى كه اولياى تو را محاصره كرده بودند نمىتوانستند آن همه شقاوتى را كه از خود نشان دادند در دفتر سياه بنى نوع انسان ، ثبت نمايند و ميلياردها بشرى را كه در طول تاريخ آمده و مىآيند سرافكنده و شرمنده سازند .
خدايا ! چه مىشد اگر خورشيد و ماهَت از حركت باز مىايستادند و زمين از گردش باز مانده بود تا در فرداى امشب ، عزيزترين و بهترين بندگان تو ، حسين عليه السلام و يارانش به دست دشمنان تو به شهادت نمىرسيدند و آن همه مصائب جانكاه بر اهل بيت پيغمبر صلى الله عليه و آله تو وارد نمىشد ؟
اما خدايا ! تو خود صاحب اين جهانى و دنيا را دار امتحان و آزمايش ، قرار دادى و فرمودى :
ليبلوكم ايّكم احسن عملًا « 1 »
به قضا و قدر تو ارزش انسانها ظاهر مىشود . تا آنها كه بالاترين مراتب كمال انسانيت را دارند در اعلامِ
هامش
( 1 ) . سورهء هود ، آيهء 7 ؛ . . . تا شما را بيازمايد كه عمل كدام يك از شما نيكوتر است .