گروهى است معيّن كه جز براى آنها حلال نيست و هيچ كس جز يكا يك ايشان بدين كار نمىپردازد . عرض كردم : ايشان چه كسانند ؟ گفت : كسى كه به شرايط خداى تعالى كه در جنگ و جهاد بر مجاهدان مقرّر است رفتار كند او اجازه دارد كه مردم را به خداى تعالى فرا خواند ، و هر كس واجد شرايط خدا در جهاد كه بر مجاهدان مقرر است نمىباشد اجازهء جهاد و نيز اجازهء دعوت به سوى خدا را ندارد تا آن كه شرايط جهاد را كه خدا بر او مقرر داشته در وجود خود فراهم و استوار سازد .
عرض كردم ، خدايت رحمت كناد بيشتر برايم روشن ساز و توضيح بفرماى ! گفت : همانا خداى تعالى در كتاب خود دعوت به سوى خود و داعيان و فرا خوانندگان به سوى خويش را توصيف كرده و براى آنان درجاتى قرار داده است كه بعضى ديگرى را مىشناسانند و از بعضى به بعض ديگر راه برده مىشود . تا آنجا كه حضرتش - عليه السلام - گفت : آن گاه خداى تبارك و تعالى خبر داده است كه جز صاحبان اين شروط را به جنگ امر نكرده است ، خداى سبحانه و تعالى گويد : «
أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ * الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ
- به كسانى كه به جنگ بر سرشان تاخت آوردهاند و مورد ستم قرار گرفتهاند ، رخصت داده شد و خدا بر پيروز ساختنشان تواناست * آنهايى كه به ناحق از ديارشان رانده شدهاند ، جز آن بود كه مىگفتند : پروردگار ما خداى يكتاست ؟ » و اين از آن روست كه تمام آنچه ميان زمين و آسمان است از آن خداى عزّ و جلّ و پيامبر او و مؤمنان پيرو آنهاست كه اهل اين صفت بوده باشند ، پس آنچه اكنون از دنيا در دست مشركان و كافران و ستمگران و فاجران و مخالفان با پيامبر خدا ( ص ) و روى گردانندگان از پيروى آنهاست قرار دارد از نخست در دست آنها نبود بلكه در اين باره بر مؤمنانى كه داراى آن صفات بودند ستم كردند و آنچه را خدا به پيامبر خود داده بود « 23 » به قهر و غلبه از مؤمنان گرفتند در حالى كه اين همه حق مؤمنان است و خداوند به آنان بخشيده بود
هامش
( 23 ) - متن : ما أفاء اللَّه و در مصدر « مما افاء اللَّه » و در الوافى « فما افاء اللَّه » .