مىكند ، به عبارتى ديگر : آغاز هر حركت و جنبشى از ناحيهء مردم است ، آن گاه تأييد و پيروزى از جانب خدا فرا مىرسد . « 19 » «
إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ
- خدا از كسانى كه ايمان آوردهاند دفاع مىكند ، و خدا خيانتكاران ناسپاس را دوست ندارد . » اين آيه نهال آرزو و اعتماد و اطمينان را در دلهاى ما مىكارد ، زيرا خدا از ما دفاع مىكند ، و پيداست كه اميد و آرزو همان سوخت و نيروى محرّك انقلاب است و اعتماد سوخت و عامل كار و فعاليّت و اطمينان پايه و اساس كوشش .
[ 39 ] همانا شيطانهاى جن و انس از اطراف دل آدمى را محاصره مىكنند و آن را از نوميدى و بيم انباشته مىسازند ، اما ذكر خدا - بر عكس اين - هشيارى و آگاهى را در ما رشد مىدهد و ما را براى گرفتن حق خود آماده مىسازد ، هم چنان كه در دل دشمنان دين و دزدان آزادى كه پيوسته در امانت خدا و مردم خيانت مىكنند و نعمتهاى خدا سپاس نمىگزارند ، بيم و نگرانى ايجاد مىكند .
«
أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ
- به كسانى كه به جنگ بر سرشان تاخت آوردهاند و مورد ستم قرار گرفتهاند رخصت داده شد و خدا بر پيروز گردانيدشان تواناست . » انسان مؤمن در جست و جوى شرعيّت جهاد است و اجازهء شرعى است ، و خداوند در اينجا آن شرعيّت را با گفتهء خود به دو مىدهد كه « رخصت داده شد » .
پس خدا به مظلومانى كه به ايشان ستم و تعدّى شده اجازه داده است كه درفش مبارزه و نبرد را براى رفع ستم از خود برافرازند ، و اين براى آن است كه هر چه ظلم و استضعاف ( ضعيف و ناتوان خواهى ) بر سرت درآيد ، روا نيست كه از پيروزى نااميد شوى ، بلكه بايد عزم خود را تجديد و تازه كنى ، زيرا خدا بر پيروز كردن تو تواناست . پس تا وقتى كه اجازه و مشروعيّت جهاد را دارى / 73 و در درون سينهء خويش
هامش
( 19 ) - بنا به ضرب المثل فارسى : از تو حركت ، از خدا بركت - م .