/ 490 چشم به دو قرار و آرام گيرد كه گويد « وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً - مرا پيشواى پرهيزگاران گردان » و گويد : ما آنان را كه پيش از ما بودند به رهبرى گرفتيم پس پرهيزگاران پس از ما ، ما را به رهبرى گيرند » « 42 » . [ 75 ] « أُوْلئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً - اينان همان كسانند كه براى صبرى كه تحمّل كرده‌اند غرفه‌هاى بهشت را پاداش يابند و در آنجا به درود و سلامشان بنوازند . » آنجا كه خدا با غرفه‌هاى بنا شده از زر و سيم و ياقوت و درّ آنان را استقبال مىكند و در آنها شادباش و سلام از خدا و فرشتگان دريافت مىكنند . اين آيه انديشه‌اى مهم را مىرساند كه عبارت است از اين كه براستى تحقّق يافتن آرزوهاى بلند و رسيدن به هدفها نيازمند صبرى است بسيار ، و آرزوى ميان تهى و بلند پروازى بىجان سودى ندارد و انسان بر آرزوجويى خود بدان اندازه پاداش نمىيابد كه بر كوشش خود براى تحقّق بخشيدن بدان آرزومندى پاداش مىگيرد . و آنچه از اين آيه در مىيابيم اين است كه اين پاداش بر صبرى است كه در راه هدفهاى و الا تحمّل شده باشد . [ 76 ] « خالِدِينَ فِيها حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً - جاودانه در آن باشند . چه نيكو قرار گاه و مكانى است . »

[ 77 ] « قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ - بگو اگر دعاى شما نمىبود پروردگار من به شما نمىپرداخت . . . » دعا پل ارتباط با خداست ، و از چيزهايى كه بندگان رحمان را مشخّص مىكند دعاى ايشان است . پس آنان در كنار كردار و كوشش به دعا نيز اهتمام دارند ، به سبب ايمانشان به اين كه توفيق خدا از كردار آنان برتر است و بلكه روح