كرد . . . » آنجا كه پروردگار ما شب را تشبيه مىكند چنان كه گويى پوششى است كه ميليونها فرد بشر را در برمىگيرد ، هم چنان كه طبيعت را اعمّ از دشت و كوه ، و بيابان و دريا نيز مىپوشاند .
«
وَ النَّوْمَ سُباتاً
- و خواب را آرامشتان . . . » « السّبات » همان گسيختن از كار و جنبش است . چون دستگاهى از حركت بازماند گويند « سبتت » و روز شنبه را ( در عربى ) از آن رو « سبت » گفتهاند كه پيشينيان در آن روز دست از كار مىكشيدند ، و همچنين اندامها و ارگانهاى انسان در شب از فعّاليت و جنبش دست مىكشند ، و از اين رو خواب را « سبات » ( يعنى آرامش ) ناميدهاند .
/ 451 «
وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً
- و روز را زمان برخاستنتان . » پس روز بر عكس شب است زيرا زمان برانگيخته شدن و كار و كوشش است .
[ 48 ] «
وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
- اوست كه پيشاپيش رحمت خود بادها را به مژده دادن فرستاد . » انسان از وزش بادها شادمان مىشود زيرا براى او بوى گلها و اكسيژن را مىآورد ، هم چنان كه ابرهاى سرشار از باران را حمل مىكند ، و از اين رو منشأ مژده و شادمانى اوست .
«
وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً
- و از آسمان آبى پاك نازل كرديم . » دانش ثابت كرده است كه بهترين آبها آب باران است ، زيرا آنچه از آسمان مىبارد افزون بر آن كه خود آب است اكسيژن پاكيزه را نيز با خود مىآورد ، پس هم پاكيزه است و هم پاك ساز ، چنان كه بارش آن بيماريها را نيز از ميان مىبرد .
[ 49 ] «
لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً
- تا سرزمين مرده را بدان زندگى بخشيم . » چنان كه پيداست ، تعبيرهاى قرآنى در اينجا به رسالت خدا اشاره مىكند .