ديگران پيوندى با آن ندارند .
و همچنين قرآن مىخواهد احساس مسئوليّت را در نفوس مؤمنان رسوخ دهد ، و از / 369 اين آيات پيداست كه بعضى از مردم مىخواستند از زير بار مسئوليّتهايشان شانه خالى كنند .
بسيار پيش مىآيد كه انسان وقتى سنگينى مسئوليّت يا خطر آن را براى مصالح خود حسّ مىكند مىخواهد از تحمّل آن بگريزد ، و براى آن كه اين احساس را پنهان سازد قبايى از بهانهها و توجيهات براى خود مىسازد . اسلام براى درمان اين گرفتارى بر انسان مؤمن واجب ساخته است كه به دو صفت اساسى آراسته شود كه عبارتند از :
1 - فرمانبردارى و تسليم .
2 - اجراى جدّى تصميمات فرماندهى .
هر گاه انسان مسلمان چگونگى انديشهء فرماندهى رسالتى و همچنين جهت دهى آن را بشناسد ، بيگمان خود را كاملا و عميقا بدان به گونهاى تسليم مىكند كه به سبب آن به كلّى در خطّ فرماندهى محو و ذوب مىشود ، و تنها به پيروى تصميمات ظاهرى اكتفاء نمىكند ، بلكه از روح تصميم و هدفهاى فرماندهى و رهبرى پيروى خواهد كرد ، حتى بدون آن كه رهبرى آن را عينا معين كرده باشد . در اينجا داستانى را كه در ايران روى داده نقل مىكنيم .
شخصى نزديكى از رهبران انقلاب آمد و از او اجازه خواست كه يكى از افراد ساواك را بكشد - ساواك سازمانى تجسسى و تروريستى وابسته به نظام به خاك سپردهء شاهنشاهى بود - آن رهبر پاسخ منفى به دو داد ، به طورى كه شگفتى حاضران در آن مجلس را بر انگيخت ، و همه از او پرسيدند چرا در حالى كه وى براى كشتن جنايتكارى كه مردم را كشته و در زمين فساد كرده و چنين و چنان نموده ، با درخواست او موافقت نمىكنيد ؟ به آنان پاسخ داد : براى اين كه چنين شخصى براى انجام اين وظيفه مناسب نيست زيرا اگر در اين زمينه كار آمد بود نمىآمد و از من نمىپرسيد كه او را بكشم يا نه ! در حالى كه خود عاقل است و احكام شرعى و
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 368
مساهمون: احمد آرام
ص٣٦٨