تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 357

مساهمون:

ص٣٥٧
براى شما وضع كرده است . در نصّ مروى از امام باقر ( ع ) در تفسير اين آيه آمده است : « انسان بر مادر و يا خواهر خود و يا دختر خويش و جز ايشان وارد نشود ، مگر با كسب اجازه ، و به كسى اذن ندهند مگر پس از سلام گفتن ، زيرا سلام گفتن طاعت خداى رحمان است » « 39 » . فايدهء اين حكم چيست ؟ پيش از آن كه بدين پرسش پاسخ دهيم ملاحظه‌اى مهمّ را در اينجا مىآوريم : انسان معمولا / 358 به حدود و قيود تنظيم اجتماعى اهتمام دارد ولى به جوهر و محتواى آن كمتر مىانديشد ، و گاه بر عكس به جوهر و هدف اين تنظيم توجّه دارد ولى در مورد حدود آن كه وسيلهء تحقّق يافتن اين هدف است تجاهل مىورزد و توجّهى نمىكند و معتقد است كه اين حدود و رسوم غير مهمّ و سطحى است . در حالى كه اسلام از فرزندان خود مىخواهد هم به جوهر اين تنظيم و هم به حدود آن اهتمام ورزند ، يعنى به هدف و وسايلى كه اين هدف را تحقّق مىبخشد ملزم و پايبند باشند . در واقع جوهر تنظيم اجتماعى همان فرمانبردارى خالصانه نسبت به خداى تعالى ، و دور از خواهشها و مصالح آنى و تمام تعصّبات جاهلى است . و عاليترين مظاهر فرمانبردارى از خدا در فرمانبردارى از رهبرى و فرماندهى رسالتى نمودار مىشود كه درجه به درجه پايين مىآيد تا به ولىّ امر كه حاكم شرعى است مىرسد و همچنين شامل ولىّ خانواده و سرپرستان تمام سازمانهاى اجتماعى و سياسى شرعى مىشود . خانوادهء با فضيلت خانواده ايست كه بر پايهء تعاون و همكارى سازنده نهاده شده باشد ، و اين صورت نمىبندد مگر از طريق فرمانبردارى سالم از ارزشهاى بر حق ، به گونه‌اى كه اين فرمانبردارى از قانونى كه آن را معيّن و مشخّص كند خالى
هامش
( 39 ) - نور الثقلين ، ج 3 ، ص 622 .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 357 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي