«
يَكادُ سَنا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصارِ
- روشنايى برقش نزديك باشد كه ديدگان را كور سازد . » به سبب شدّت درخشش ربايندهء حاصل از تهى كردن بارهاى الكتريكى عظيم بين ابرها . . .
و بدين سان ما در اين پديدهء طبيعى مژدهء خيرى به نزول رحمت خدا ( يعنى باران ) مىيابيم و نيز هشدارى سخت به عقوبت و مجازات الهى كه اگر نازل شود هيچ چيز را باقى نمىگذارد و در نمىگذرد و زندگان را به كلّى نابود مىكند .
بين ايمان و علم
[ 44 ] «
يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصارِ
- خدا شب و روز را مىگرداند . خردمندان را در اين عبرتى است . » خداى سبحان است كه شب و روز به دست قدرت اوست و او آن دو را به قدرت خود مىگرداند ، و اين عبرت و اندرزى است براى صاحبان بصيرتهاى نافذ و خردهاى روشن ، مگر نه آن كه خدا مىگويد : «
وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ
- و آن كه خدا راهش را به هيچ نورى روشن نكرده باشد ، هيچ نورى فرا راه خويش نيابد » ؟ و مگر نه آن كه دربارهء كافران مىگويد : «
أَوْ كَظُلُماتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ
- يا همانند تاريكيهايى است در دريايى ژرف » ؟
و اين بدان معنى است كه كسى كه ايمان ندارد راز زندگى را نمىفهمد ، هم چنان كه تحوّلات و دگرگونيهاى اجتماعى را در نمىيابد ، و كسى جز بينادلان نمىفهمد خداست كه شب و روز را مىگرداند ، كسانى كه داراى ديد حقيقى و برگرفته از ايمان هستند ، و اين دلالت بر آن دارد كه شناخت خدا آغاز هر شناخت و معرفت است و كفر به خدا انحرافى است كه رفته رفته انسان را به هر انحرافى مىكشاند .