تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 330

الكتريكى نيرومندى است كه از برخورد ميان آن امواج پديد مىآيد . « ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكاماً - و ابرى انبوه پديد مىآورد . . . » براى آن كه باران را فروبارد ، پس بى آن كه ابرها متراكم و انبوه شوند بارانى نمىبارد ، و انبوه و متراكم شدن ابرها صورت نمىگيرد مگر از طريق قوانينى كه خداى سبحان در خصوص آنها جارى كرده است . « فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ - و قطرات باران را بينى كه از خلال آن بيرون آيد . . . » « ودق » دانه‌هاى نم نم باران در حال تكوين و بيرون آمدن از ميان ابرهاست . « وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِنْ جِبالٍ فِيها مِنْ بَرَدٍ - و از آسمان ، از آن كوه‌ها كه در آنجاست تگرگ مىفرستد . » ابرها در آسمان همچون كوه‌ها در زمين هستند ، از لحاظ ستبرى و تفاوت ارتفاعهاى خود ، و انسان هنگامى كه با هواپيما از فراز ابرها مىگذرد و از شهرى به جايى سفر مىكند ، مىتواند بر اين حقيقت آگاه شود و آن را از بالا بنگرد . و شايد در اين آيه اشاره به حقيقتى است كه دانشمندان آن را ياد مىگويند كه : طريقهء تشكيل يافتن « تگرگ » اين است كه قطرهء آب از ابرها فرو مىچكد ، سپس از طبقات بسيار سرد مىگذرد و منجمد مىشود ، آن گاه بادهاى سخت آن را از نو به بالا مىبرند ، و ميان كوه‌ها و ابرها بالا و پايان مىرود ، هر بار ابرى بگذرد / 330 مقدارى بيشتر از آب را با خود مىبرند ، و باز فرو مىريزد و - ديگر بار - ابرها آن را به بالا مىبرند تا آن كه سنگين مىشود و به زمين فرود مىآيد . گاه دانه‌هاى تگرگ به اندازهء تخم مرغى فرو افتاده است . « فَيُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشاءُ - و هر كه را خواهد با آن مىزند و از هر كه خواهد بازش مىدارد . . . » از بندگانش ، و تمام آفريدگانش ، پس در اين صورت اين امر بر اثر تصادف و خود به خودى نيست .