به وسيلهء پيكر زنان است .
«
وَ مَنْ يُكْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ
- هر كس كه آنان را به زنا وادارد ، خدا براى آن كنيزان كه به اكراه بدان كار وادار گشتهاند آمرزنده و مهربان است . » جامعهء فاسد ، و اقتصاد منحرف ، و در نتيجه فقر گزنده ، عواملى بودند كه زنانى را كه به فطرت شريف بودند وادار مىكردند كه به انحراف پناه جويند و زنا كارى را پيشهء خود سازند ، از اين رو خداوند توبهء آنها را در اين خصوص مىپذيرد . در حديث در تفسير اين آيهء كريم آمده است :
« اعراب و قريش كنيزان را مىخريدند ، و باجى سنگين بر آنها مىنهادند / 309 و مىگفتند : برويد ، و زنا كنيد و مال فراهم كنيد و بياوريد ، از اين رو خداى عزّ و جلّ آنان را از اين كار نهى كرد » « 24 » .
شايد اين آيه نيز اشاره مىكند به ضرورت رفع موانع اجتماعى كه دختران را به اكراه به زنا وامىدارد ، مانند افزونى مهرها ، و وضع شروط سنگينى براى زناشويى - كه خداوند آنها را مقرر نكرده است - و اسلام با قدرت با اين موانع رويارويى مىكند . در سيرت ( پيامبر اكرم ) آمده است كه : پيامبر خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - ضباعه دختر زبير بن عبد المطلب را به مقداد بن اسود به زنى داد ، تا هزينهء زناشويى كاسته شود و مردم به پيامبر تأسّى كنند و بدانند كه گراميترين آنان نزد خدا پرهيزگارترين ايشان است » « 25 » .
اسلام بر مساعدت در كار زناشويى براى تسهيل صورت گرفتن اين برنامهء اساسى تمدّن تشويق و تشجيع كرده است . در حديث منقول از امام باقر - عليه السّلام - آمده است :
« در روز قيامت ، كه هيچ سايهاى جز سايهء عرش وجود ندارد ، سه كس در
هامش
( 24 ) - همان مأخذ ، ص 602 .
( 25 ) - همان مأخذ ، ص 597 .