نگفتند كه اين تهمتى آشكار است ؟ » و بايد اجتماع از وارد كنندگان اتهام دلايلى قوى و كوبنده بخواهد . پس اگر كسى بدون دليل ديگرى را به جاسوسى متّهم كند ، در واقع اتّهام زننده خود جاسوس است ، زيرا جاسوس كسى است كه به مصالح استعمار بر ضدّ جنبشهاى آزاديبخش رسالتى خدمت مىكند ، و اسلام به ما فرمان مىدهد كه به عنوان يك امر واجب الاطاعه همچون تكليفى شرعى و اسلامى با اين اشخاص روياروى شويم و برخوردى جدّى كنيم ، آنجا كه مىگويد :
[ 13 ] «
لَوْ لا جاؤُ عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ
- چرا چهار شاهد بر ادّعاى خود نياوردند . . . » تا آنچه را بر ضدّ سلامت اجتماع و رهبرى آن جعل كردهاند اثبات كنند .
«
فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَداءِ فَأُولئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكاذِبُونَ
پس اگر شاهدانى نياوردهاند ، در نزد خدا در زمرهء دروغگويانند . » زيرا سخنشان در واقع عارى از هر دليلى بود ، و حتّى اگر راست هم مىگفتند نيز دليلى نداشتند ، و براستى نشر فكرى كه دليلى بر آن وجود ندارد ، گر چه از روى سادگى و بىاطّلاعى باشد ، خطايى بزرگ محسوب مىشود .
« براى اثبات نادانى انسان كافى است كه چيزى بگويد كه نمىداند و از آن آگاهى ندارد ، بلكه حتى اگر تمام چيزهايى را كه مىداند نيز ( در زمان و مكان غير مناسب ) بگويد براى احراز نادانى او كافى است » « 8 » .
/ 274 پس انتشار دادن تهمتى كه دليلى بر آن وجود ندارد به همان نتيجهاى منجر مىشود كه دروغ پرداز براى آن مىكوشد .
امروزه عوامل و نظامهاى استعمارى بهتانهايى را به هم مىبافند و آنها را در جامعه پخش مىكنند تا زبان به زبان بگردد و همچون بيمارى و با منتشر شود ، و براستى اجتماع با فضيلت آن اجتماع است كه بهتان زنندگان را متّهم كند و حتّى اگر راستى بىدليل هم گفته باشند معتقد باشد كه آنها دروغگويانند ، زيرا نشر
هامش
( 8 ) - اين مضمون و محتواى حديثى است پشت در پشت منقول از امام حسن بن على - عليهما السّلام - .