پيامبر بكاهند و حيثيت حضرتش را لكّه دار كنند بلكه مىخواستهاند شرف امّت اسلام را نيز از طريق شايعه پراكنى باطل بر ضدّ رهبرى آن بكاهند و لكّه دار كنند ، و هنگامى كه مؤمنان براى پذيرفتن شايعاتى كه اين دار و دسته مىپراكندند و سم پاشى مىكردند همصدايى نشان مىدهند و به همسر پيامبر ( ص ) گمان بد مىبرند ، آيا از آن پس شرفى سالم و درست براى امّت باقى مىماند كه در معرض زخم زبان آن گروه منافق قرار نگيرد ؟ ! بنا بر اين بر كسانى كه اين تهمتها را مىشنوند لازم است كه در صدد شناختن طبيعت آن برآيند و عوامل و عناصرى را كه در وراء آن قرار دارد بشناسند ، و بر اجتماع نيز واجب است كه داراى فضيلت و رشد باشد و انديشهها و شخصيّتها را ارزيابى كند و بسنجد .
مبارزهاى جدّى كه امروز ميان استعمار و جنبشهاى رسالتى - كه هدفش درهم شكستن موجوديّت استعمارى جاهليّت و برقرارى حكومت عادلانهء اسلامى است - جريان دارد ، صورتى است زنده از همان مبارزهاى كه ديروز ميان منافقانى كه آن تهمتها را مىساختند با جامعهء مؤمن به رهبرى پيامبر در جريان بوده است .
/ 273 اكنون كه استعمار با تمام نيروهاى شيطانى خود مىكوشد كرامت امّت اسلامى را از طريق انتشار اتّهامات بر ضدّ جنبشهاى رسالتى خدشه دار سازد ، تكليف واجب امّت اسلام امروزه دقيقا همان مسئوليّت و تكليف مؤمنان آن روزگار است تا خود را در اين پيكار طرف مقابل بدانند و عوامل و عناصر استعمارى را كه در وراى اين اباطيل و تهمتهاى گوناگون بر ضدّ فرزندان بيگناهشان قرار دارد كشف و رسوا سازند .
خداوند سبحانه و تعالى مىگويد : هدف اين اتّهامات قبل از هر چيز سلامت معنوى اجتماع است ، و بر اجتماع واجب است كه نسبت به خود خوش گمان باشد و به گونهاى جدّى با اين اتّهامات برخورد كند «
لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْراً وَ قالُوا هذا إِفْكٌ مُبِينٌ
- چرا هنگامى كه آن بهتان را شنيديد مردان و زنان مؤمن به خود گمان نيك نبردند و