جهان مادّى امروز ميزان پيشرفت را در درآمد ملّى مىشمارد ، كسى مىپندارد كه خدا با اوست زيرا از جهت قدرتمندى و ايجاد ترس و هراس در زمين از ديگران برتر است ، و بر دلارهاى خود مىنويسد « با تكيه بر خدا » آن گاه با آن اموال با سرنوشت ملّتها بازى مىكند - هرگز و هرگز خدا چنين نمىكند - او ستمگران را بر بشريّت مسلّط نمىسازد و از آنان خشنود نمىگردد .
«
أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ * نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ
- آيا مىپندارند كه آن مال و فرزندان كه ارزانيشان مىداريم * براى آن است كه مىكوشيم خيرهايى به آنها برسانيم ؟ . . . » آيا آن گروه تصوّر مىكنند كه خير و كمال در داشتن افراد و اموال است ؟
و ما وقتى اين چيزها را به آنان داديم شيفتهء آنان بوديم يا از آنان خرسند بوديم ؟ ! «
بَلْ لا يَشْعُرُونَ
- نه ، كه آنان در نمىيابند . » زيرا خير حقيقى فقط همان چيزى است كه قرآن مىگويد ، نه آن چيزى كه آنها به دست آورده و مالك آن شدهاند . و نيز خير در وجود كسانى متبلور شده است كه آيات بعدى از آنان سخن مىگويد :
[ 57 ] «
إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ
- آنهايى كه از خوف پروردگارشان لرزانند . » پس مؤمنان عمل مىكنند ، اما بدانچه تقديم مىكنند مغرور و فريفته نمىشوند ، بلكه بر خويشتن بيمناكند ، زيرا مىدانند كه اين پيكرها طاقت تحمل شعلهء آتش را ندارد ، در نتيجه تمام كوشش و شغل شاغل آنان نجات دادن خود از دوزخ است ، و اين عبارت در دعا تكرار مىشود كه « ما را از عذاب دوزخ بازدار » و در آيهاى قرآنى آمده است :
«
فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ
« 23 » - و هر كس را از آتش دور سازند و به بهشت در آورند به پيروزى رسيده است » .
هامش
( 23 ) - آل عمران / 185 .