باز گرداند .
قرآن كريم به ما كمك مىكند تا از گردنههايى دشوار كه در طريق ايمان وجود دارد ، همچون جهل و غفلت و فسق و تأثير پذيرى از گمراهيهاى گمراهان به سلامت بگذريم . ( آيات 84 - 90 ) يكى از اين گردنهها اين پندار است كه خداى سبحانه و تعالى شريكى دارد ، و قرآن ما را يادآور بىپايگى و سخافت اين پندار مىشود . ( آيات 91 - 92 ) براى آن كه مؤمنان از كافران متمايز باشند خدا به پيامبر فرمان مىدهد كه از عذابى كه بر كافران وارد مىشود به خدا پناه جويد ، و به او امر مىكند كه رفتار نيكو در پيش گيرد ، و از وسوسههاى شيطانها و حتى از تنها حضورشان به خدا پناهنده شود . ( آيات 93 - 98 ) / 144 شايد تمام اينها به حالت تميز مطلوب ميان مؤمن ، و گمراهانى كه مردم را مسخره مىكنند نمىگذارند به پروردگار كريم خود ايمان بياورند ، خدمت كند و مفيد واقع شود .
ما ناچاريم از سرانجام كسانى بر حذر باشيم كه هنگام فرا رسيدن مرگشان پشيمان مىشوند و مىخواهند به زندگى باز گردند تا رفتار خود را تصحيح كنند ، و پاسخشان مىآيد كه : هرگز . . . بلكه در عالم برزخ خواهند ماند تا در صور دميده شود ، و آن وقت نه نسبى در ميان آنهاست و نه دربارهء آن پرسشى از آنها شود ، و شايد تكيه بر انساب در اين مورد از آن جهت است كه نسبها و تبارها گردنهاى است در راه ايمان . ( آيات 99 - 100 ) پروردگار دربارهء سنجش حساب قيامت ما را هشدار مىدهد و بر حذر مىدارد ، آنجا كه كسانى كه وزنه ثوابشان سبك باشد زيان مىبينند ، در حالى كه مؤمنان كه كفهء ترازوى ثوابشان سنگين است رستگار مىشوند . و پيداست كه اين توجّه بزرگترين وسيلهء تربيت نفس است ، زيرا مؤمن براى رهايى از آتش مىكوشد كه نصيب كسانى است كه آيات خدا را تكذيب كردند و سپس به بدبختى خود اعتراف نمودند و خواستند به دنيا بازگردند ، ولى درخواستشان رد شد و خود خاموش
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 143
مساهمون: احمد آرام
ص١٤٣