است ، يا صفات اين گروه متمايز بشر كه همان مؤمنان باشند .
آرى ، ولى پرسشى دربارهء رابطهء موضوعات اين سوره با اين چهارچوب كلّى باقى مىماند . بگذاريد نخست خلاصهاى از آن موضوعات را ياد كنيم .
1 - مراحل آفرينش انسان . ( آيات 12 - 16 ) 2 - اين كه حركت خورشيد و ماه و وجود باران و كشت و ميوهها و چارپايان ، همهء اينها به زندگى بشر خدمت مىكند . ( آيات 17 - 22 ) 3 - تكذيب قوم نوح نسبت به پيامبران ، و همچنين بسيارى از مردم قرنهاى بعد از آنان كه خدا / 141 به سبب استكبارشان آنها را هلاك كرد . چنان كه فرعون و همراهانش را هنگامى كه پيامبر خود ، موسى بن عمران را تكذيب كردند به هلاكت رساند . ( آيات 23 - 48 ) 4 - پروردگار مريم صديقه و پسر گرامى او را پناه داد ، و به پيامبران امر كرد چيزهاى پاكيزه را بخورند و به كارهاى شايسته اقدام كنند . ( آيات 49 - 52 ) .
5 - كافران به نعمتهاى الهى فريفته شدند و سرانجامشان دوزخ بود .
( آيات 53 - 56 ) 6 - صفات نمونهء مؤمنان . ( آيات 57 - 62 ) 7 - پاداش كافران در دنيا . ( آيات 63 - 91 ) 8 - موقعيّت پيامبر نسبت بدين پاداش . ( آيات 92 - 98 ) 9 - عذاب كافران در آخرت . ( آيات 99 - 115 ) 10 - مناظرى از روز قيامت ، و پاداش مؤمنان در آن روز . ( آيات 116 - 118 ) و شايد پاسخ زير را بر اين پرسش نيز بيابيم كه تنها رابط ميان اين موضوعات و چهار چوب كلّى آن نيست بلكه همچنين رابط ميان موضوعات ساير سورههاى كريم قرآن و چهارچوبهاى كلى آن است و آن پاسخ اين است : قرآن فقط دعوت به اصلاح نيست ، بلكه خود همان اصلاح است ، و تنها تشخيص پزشك نيست ، بلكه داروى بيمار ، و شفاى فورى است ، و براستى پرتو و نور هدايت است .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 140
مساهمون: احمد آرام
ص١٤٠