مسئوليّت پيامبر همان دعوت به سوى خدا از طريق صراط مستقيم و مسئوليّت او از اين حدّ در نمىگذرد ، امّا حساب مردم با پروردگار او و پروردگار خود است .
/ 119 بىيقين ، علم خدا بر آنچه در آسمانها و زمين است احاطه دارد ، و براستى همه چيز نزد او در كتابى نوشته شده است كه پروردگار مرا نه گمراه مىكند و نه به فراموشى مىافكند ، و اين كار بر خدا آسان است . زيرا ثبت و مسجّل كردن رويدادهاى جهان و متغيّرات و دگرگونيهاى آن و درج آنها در كتابى كارى است ساده . پس چون ساعت حساب برسد ، دست تو خود كتابى است ، و پوستت كتابى ، و چشمت كتابى و آنچه در وجود توست كتابى گواه بر تو ، آنچه مىكنى چون ذرّات غبار از ميان نمىرود ، و با تمام اين احوال ، مردمى را مىيابى كه به جاى خدا مردم ناتوانى ديگر از همانندان خود را مىپرستند و به بتهاى بشرى يا حجرى سر مىسپارند .
براى انسان سزاوار است كه از يكى از اين دو امر پيروى كند : يا از شريعت خدا پيروى كند و به فرمانها و بازداشتنهاى او گردن نهد ، و يا از دانش پيروى كند ( كه مآلا به همان وجه اوّل بر مىگردد - م . ) . پس كسى كه از هيچ يك از اين دو امر پيروى نكند به خود ستم كرده است ، و كسى كه به خود ستم كند ، آيا مىپندارد كه آن گاه بتهاى بشرى و حجرى شفيع و واسطهء نجات او خواهند شد ؟ ! در واقع آن بتها از هر نوع كه باشند بر ضدّ او خواهند بود و در دوزخ با او محشور خواهند بود ، چنان كه خداى تعالى گفته است :
«
إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ
- شما و آن چيزهايى كه سواى اللَّه مىپرستيديد هيزمهاى جهنّميد . شما به جهنّم خواهيد رفت . » و تو خود دامنهء تعصّب و جانبدارى از باطل را نزد بندگان طاغوت مىبينى ، چنان كه اثر انكار در چهرههايشان آشكار است . . . آن گاه كه هر بار آيات بسيار روشن و واضح خدا بر آنها خوانده شود ، چهرههايشان تيره مىگردد و درهم مىرود ،