با اينكه به عقيده خود خواستهاند خدمتى انجام دهند براى آنكه اطلاعات كافى از مبانى اسلام و احاديث و روايات و علوم دينى ندارند ، دچار اشتباهات بسيار مىشوند .
اين موضوع را ، چون خيلى با وضع اين رساله ارتباط ندارد ، بيشتر از اين تعقيب نمىكنيم . فعلًا غرض اين است كه زبان و قلم مقام مهمى را در دنيا حائز هستند و براى امر به معروف و نهى از منكر بهترين وسيله بشمار مىروند .
راجع به گفتن سخنان سودمند و مطالب نافعه به حال جامعه در دين مقدّس اسلام تأكيد بسيار شده است ؛ از جمله در كتاب وسايل الشيعه از سكونى نقل نموده كه حضرت ابى عبدالله عليه السلام فرموده :
« قال رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم و الّذي نفسي بيده ما انفق من نفقة أحبّ من قول الخير . » « 1 »
رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم فرمود : سوگند به آن كسى كه جانم به دست اوست انفاق و صرف نكردهاند مردم چيزى را كه محبوبتر باشد از قول خير و گفتار نيك .
و همچنين از حضرت ابى عبدالله عليه السلام روايت نموده است كه فرمود :
« لايتكلّم الرّجل بكلمة حقّ يؤخذ بها الاكان له مثل أجر مَن اخذ بها ، ولا يتكلّم بكلمة ضلال يؤخذ بها الّا كان عليه مثل وزر من أخذ بها . » « 2 »
تكلّم نمىكند كسى به كلمه حقّى كه به كار بسته شود
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 11 ، ص 397
( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 11 ، ص 437 .