منكر توصيف كرده است ؛ بنابراين ، اگر كسى از آن امّت داراى اين صفات نباشد ، چگونه جزء اين امّت به شمار مىآيد ؟ در حالى كه اين خلاف شرطى است كه خداوند دربارهى اين امّت نموده است » .
26 ) سيد رضى در نهج البلاغه مىنويسد : اميرالمؤمنين ( ع ) به حسنين ( عليهم السلام ) هنگام شهادتشان چنين وصيت نمودند : « قُولَا بِالْحَقّ وَ اعْمَلَا لِلْأَجْرِ وَ كُونَا لِلظّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً » . سپس فرمود : « اللَّهَ اللَّهَ فِى الْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ وَ لَا تَتْرُكُوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْى عَنِ الْمُنْكَرِ فَيُوَلَّى عَلَيْكُمْ شِرَارُكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ » « 1 » ؛
« سخن حقّ را بگوييد و براى اجر و پاداش ( الاهى ) كار كنيد و دشمن ظالم و ياور مظلوم باشيد » سپس فرمود : « خدا را ، خدا را در مورد جهاد با اموال و جانها و زبانهاى خويش . در راه خدا ، امر به معروف و نهى از منكر را ترك مكنيد كه اشرار بر شما مسلّط مىشوند و سپس هرچه دعا كنيد مستجاب نمىگردد » .
27 ) رسول اكرم ( ص ) فرموده است : « لَا يَحْقِرَنّ أَحَدُكُمْ نَفْسَهُ أَنْ يَرَى أَمْرًا لِلّهِ عَزّ وَجَلّ عَلَيْهِ فِيهِ حقٌّ إلا أن يَقولَ فِيهِ ، لِئَلا يَقِفَهُ اللهُ عَزّ وَ جَلّ يَومَ القِيامَةِ فَيَقُول لَهُ : ما مَنَعَكَ إذ رَأيتَ كَذا وَكَذا أن تَقُولَ
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، ص 421 ، نامهها ، ح 47 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 12 ، ص 180 ، ح 13821 . اين عبارات با تلخيص از مستدرك نقل شده است . شيخ كلينى اين وصيتنامه را با سند صحيح از عبدالرحمان بن حجّاج از امام كاظم ( ع ) روايت مىكند و عبارات آن ، بيش از نقل سيد رضى در نهج البلاغه است . نك : اصول كافى ، ج 7 ، ص 49 ؛ ح 7 .