به نقل از پدرانش به نقل از امام على ( ع ) چنين است : « كان رَسول الله ( ص ) يَأتى أهل الصفَة وكانوا ضيفان رَسول الله ( ص ) إلى أن قال : فَقامَ سَعد بن أشج فَقال : إنّى أشهَدُ الله و أشهَدُ رَسول الله وَمن حَضرنى ان نوم الليل على حرام ، فقال رسول الله ( ص ) : لَم تصنع شَيئاً ، كَيفَ تأمر بِالمعروفِ وَتنهى عَن المنكرِ إذا لم تخلط النّاس ؟ ! و سكون البريّة بعد الحضر كفر للنعمة ، إلى أن قال : ثم قال ( ص ) : بئس القوم قَوم لا يأمرونَ بِالمعروفِ ولا ينهون عن المُنكرِ ، بئسَ القوم قوم يقذفون الامرين بالمعروف والناهين عن المنكر ، بئس القوم قوم يقتلون الذين يأمرون الناس بالقسط . . . » « 1 » ؛
« پيامبر خدا ( ص ) نزد اهل صفه مىآمد و اينان ميهمان آن حضرت بودند . در ديدارى ، سعد بن اشج برخاست و عرض كرد : خدا و رسول و هر كسى را كه حضور دارد ، شاهد مىگيرم كه خواب شب بر من حرام است [ از بس هميشه شب زندهدارى مىكنم ] . پيامبر ( ص ) فرمود : در اين صورت كارى نكردهاى ! چگونه خواهى توانست امر به معروف و نهى از منكر كنى ، اگر با مردم نشست و برخاست نداشته باشى ؛ كنارهگيرى از مردم پس از آن كه با آنان حشر و نشر داشتهاى كفران نعمت است ! سپس فرمود : قومى كه امر به معروف و نهى از منكر نكنند ، قوم بدى هستند !
كسانى كه آمران به معروف و ناهيان از منكر را مورد تهمت
هامش
( 1 ) . ، النوادر ، ص 152 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 12 ، ص 183 ، ح 13831 . آنچه در اينجا نقل شده از كتاب مستدرك خلاصهاى از مطلب كتاب النوادر است .